Technologia
Technologia tynkowania maszynowego:
Technologia
Pora w końcu napisać o zaletach samego materiału, czyli tynków gipsowych. Tradycyjna technologia tynkowania (cement, wapno, piasek) często wymaga dodatkowego wykończenia gładziami, np. przed malowaniem, co znacznie podnosi koszty prac tynkarskich. Obecnie na większości budów stosuje się więc tynki gipsowe.
Wynalazcą technologii tynkowania maszynowego jest firma Knauf. To specjaliści tej firmy wiele lat temu opracowali odpowiedni materiał tynkarski na bazie gipsu, który nadawał się do zastosowania z maszyną mieszającą-pompującą. Musiał spełniać warunki plastyczności dla przesyłu wężem, posiadać w miarę długi i stabilny czas wiązania oraz jednorodną strukturę. Miał się charakteryzować dobrą przyczepnością do podłoża i nie mógł stwarzać żadnych problemów wykonawczych na ścianie, aż do ostatecznego wykończenia.
Przewaga tynków gipsowych nad tradycyjnymi jest obecnie niepodważalna. Przede wszystkim, tynki gipsowe wykonuje się techniką jednowarstwową, od razu wykańczając powierzchnię ostatecznie. Są łatwe do wygładzania, przy czym powstaje mała ilość odpadów. Są szybkoschnące i pozwalają uzyskiwać wysokie wydajności tynkowania.
Głównymi składnikami tynków gipsowych jest przede wszystkim wysokiej jakości niezanieczyszczony gips, kruszywo kalibrowane (śred. do 1,2 mm) i wiele uszlachetniających dodatków. Tynki gipsowe produkuje się w dwóch wersjach technologicznych. Jako tynki maszynowe, które wykonuje się na budowach przy zastosowaniu specjalnych agregatów tynkarskich oraz jako tynki ręczne, preferowane przy wykonawstwie prac remontowych z niewielkimi powierzchniami do otynkowania np. do 50 m2.
Tynk gipsowy jest określany terminem ciepły. Posiada, w przeciwieństwie do tynków cementowo-wapiennych, bardzo niski współczynnik przewodzenia ciepła. Kształtuje się on w przedziale od 0,25 do 0,35 W/mk. Tworzy przytulną atmosferę w pomieszczeniu, a zarazem, poprzez swoją dobrą izolacyjność termiczną ma wpływ na oszczędzanie energii cieplnej.
Tynk gipsowy zawiera w sobie molekuły wody, które wpływają na podwyższenie ogniochronności tego materiału. Podczas ewentualnego pożaru uwalniają się w formie pary wodnej i wydatnie spowalniają proces nagrzewania otynkowanego elementu. Otulina z tynku gipsowego pod względem ogniochronności jest równoważna otulinie betonowej.
Tynk gipsowy nie drażni skóry ludzkiej, posiada taki sam jak ona poziom współczynnika pH i taką samą wielkość oporu dyfuzyjnego pary wodnej. Kiedy w pomieszczeniach otynkowanych tynkiem gipsowym wystąpi nadmierna wilgoć, wchłania ją. Przekazuje z powrotem do wnętrza, kiedy poziom wilgoci w pomieszczeniu wyraźnie się zmniejszy.
źródło: www.knauf.pl
Kiedy rozpocząć?
Tynkowanie gipsowe:
Najlepszym okresem do tynkowania jest okres od wiosny do jesieni. Trzeba jednak pamiętać, że prace należy rozpocząć dopiero po trzech, a najleiej po czterech miesiącach od ukończenia budowy budynku. Również należy pamiętać, aby drzwi oraz okna były wstawione. Kolejną zasadą, o której trzeba pamiętać, to prace instalacyjne. Brygadę tynkarską należy wezwać dopiero po ukończeniu wstępnych prac instalacyjnych tj. montaż przyłącza oraz poprowadzenie przewodów w miejscach, gdzie będzie nakładany tynk.
Normy
Tynki według norm:
Wytyczne dotyczące rodzajów tynków znajdziemy w europejskiej normie EN
13279-1:2004 i jej polskim odpowiedniku PN-EN 13279-1:2005. Norma ta
wyróżnia siedem rodzajów tynków gipsowych (nie wszystkie są dostępne na
naszym rynku). Oto one:
B1 – tynk gipsowy zwykły zawierający co najmniej 50% gipsu i maksymalnie 5% wapna
B2 – tynk na bazie gipsu zawierający mniej niż 50% gipsu i maksymalnie 5% wapna
B3 – tynk gipsowo-wapienny
B4 – tynk gipsowy lekki zawierający ponad 50% gipsu
B5 – tynk lekki na bazie gipsu zawierający mniej niż 50% gipsu
B6 – tynk lekki gipsowo-wapienny
B7 – tynk o zwiększonej twardości zawierający ponad 50% gipsu.
Norma uwzględnia też kilka rodzajów tynków i wyrobów gipsowych
specjalnego przeznaczenia (u nas w większości niedostępne lub
sprowadzane na zamówienie). Są to między innymi:
C1 – tynk gipsowy zawierający włókna
C3 – tynk akustyczny
C4 – tynk do izolacji ciepłochronnej
C5 – tynk ogniochronny
C6 – tynk cienkowarstwowy
Plusy i minusy
stosowania tynków gipsowych:
- są nanoszone szybko, tylko jedną warstwą. Wprawiona brygada w ciągu jednego dnia
jest w stanie wykonać 100 m2 tynku gipsowego;
- nie trzeba wykańczać ścian gładzią gipsową, nie jest już konieczne wykańczanie ścian
gładzią, gdyż ich powierzchnia jest bardzo gładka;
- biały kolor. Malując jasną farbą, zużyjemy jej niewiele;
- są dobrymi izolatorami termicznymi. Ich współczynnik przewodzenia
ciepła jest bardzo niski, dochodzi do 0,25 W/(m.K);
- są zdrowe. Potrafią regulować poziom wilgotności pomieszczeń, poprawiając
mikroklimat we wnętrzach;
- nie hamują przepływu pary wodnej przez ściany;
- podczas pożaru dwu centymetrowa warstwa tynku gipsowego zatrzymuje ogień
na około 20 minut;
- tynki gipsowe nadają się do tworzenia strukturalnych, dekoracyjnych
powierzchni.
- nie są odporne na nadmiar wilgoci. Gdy poziom wilgotności
powietrza przekroczy 80%, gips straci swoją wytrzymałość;
- wszystkie elementy stalowe po zetknięciu z wilgotnym gipsem zaczynają korodować.
Przed nałożeniem gipsu należy je zabezpieczyć farbą antykorozyjną;
Tynki maszynowe firmy KNAUF przeznaczone są przede wszystkim dla budownictwa mieszkaniowego. Ich cechy i zalety budowlano-biologiczne, ekologiczne oraz ekonomiczne, uwzględniane są coraz chętniej przez architektów, projektantów, inwestorów i wykonawców. Kompleksowe opracowanie i profesjonalne wdrażanie systemów tynkarskich na bazie gipsu przez firmę KNAUF przyczyniło się także do dynamicznego rozpowszechnienia nowoczesnych, jednowarstwowych tynków gipsowych lub gipsowo-wapiennych na polskim rynku.
